หลวงพ่อกลั่น วัดพระญาติ

   เสด็จเตี่ยเป็นคนช่างสังเกต ยามที่เห็นทหารเรือทะเลาะกันก็จะมองดูห่างๆ ทั้งนี้เพื่อดูชั้นเชิงและไหวพริบการต่อสู้ของแต่ละฝ่าย แต่ถ้าถูกรังแกจากคนอื่น ก็จะเข้าไปปกป้องเสมอแม้รับทราบในภายหลัง

   เย็นวันหนึ่ง ทรงทอดพระเนตรเห็นทหารเรือสองคนชกต่อยกัน คนตัวโตสู้ตนตัวเล็กไม่ได้จึงคว้าไม้ตี แต่คนตัวเล็กกลับไม้เป็นอะไร เมื่อรับสั่งให้ห้ามปรามแล้ว จึงไต่ถามว่าเป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ท่านใด ได้ความว่า เป็นลูกศิษย์ของ หลวงพ่อกลั่นวัดพระญาติ จึงมีความประสงค์เข้าไปกราบ

   ต่อมาเมื่อเดินทางไปหาหลวงพ่อกลั่นพบว่า กำลังสรงน้ำอยู่ที่ท่าน้ำหน้าวัด สักครู่จึงขึ้นมายืนบนกระดานมีปลาปักเป้าติดอยู่ที่หน้าแข้งของหลวงพ่ออยู่หลายตัว หลวงพ่อจึงก้มปลดปลาเหล่านั้นออก ปากก็บ่นพึมพัม "รำคาญๆ"

   เสด็จเตี่ยจึงตามเข้าไปกราบในกุฏิพบว่า ท่านนั่งรออยู่แล้ว เมื่อสนทนาสักพักหลวงพ่อก็ให้ตระกรุดโทนพิเศษ และให้แบบธรรมดากับผู้ติดตาม พร้อมทั้งยังแนะนำว่า ยังมีเกจิอาจารย์ที่มีวิชาดี อย่างหลวงปู่ศุข วัดอู่ทองปากคลองมะขามเฒ่า ซึ่งเป็นคำแนะนำเดียวกับพระครูเทพโลกอุดร จึงมีความคิดอยู่เสมอว่าจะไปกราบนมัสการสักวัน

 

กลับ

[กรมหลวงชุมพร] [ดินแดนปัญญาชน]